Een nieuw begin

08:59 - 11/8/2009

De zon schijnt!

03:16 - 2/18/2009

We zijn er weer

Terug van vakantie. Het was heerlijk, elke dag tegen de 40 graden. Elke dag met de kinderen in het zwembad. Daan vond de glijbaan in het zwembad geweldig en Rohan ook! We hebben allemaal een lekker kleurtje.

De dag dat we weer naar huis moesten regende het en het heeft niet opgehouden! Regen,regen,regen. Dat terwijl er bosbranden in VIC zijn, overstromingen in QLD en bij ons in NSW is het opeens herfstweer. Ik had mijn winterkleding al opgeruimd en het meeste weggedaan, was nog niet klaar om voor de winter te gaan shoppen. Maar de winterkleding ligt hier al weer in de winkels en ik heb maar 1 trui in de kast liggen!

Wij hebben na onze vakantie met meubels geschoven. De jongens slapen nu samen op 1 kamer, dat gaat beter dan verwacht. Alleen een verhaaltje voorlezen s'avonds is een stuk wilder, nu Daan in en uit z'n bedje klimt! We zijn van plan binnenkort een stapelbed te kopen, dan hebben ze wat meer ruimte. Het is geen noodzaak, vooral omdat ze nu een speelkamer hebben. AL hun speelgoed is daar uitgestalt. En Stephan's pc en bureau staat er ook. Ik heb mijn huiskamer terug:)

Stephan begint morgen weer met werk, de kinderen gaan weer naar de opvang en kleuterschool. Morgen haal Ik mijn agenda weer tevoorschijn met mijn lijstje. Rohan begint met voetballen, Daan moet een paspoort foto,etc...

En er is de hele week regen voorspelt!!

08:08 - 2/15/2009

Typisch Australisch

De reden dat ik dit jaar al 11 jaar in Australie woon is mijn man en gezin natuurlijk. Maar de levensstijl is het dat ik hier met plezier blijf wonen. Iedereen kent de beroemde relaxte sfeer van Australie. Hier kan ik me goed in vinden. Vaak ga ik nog even snel naar de supermarkt op een zondag voor een krantje of vers brood. Gewoon net uit je pyama, even snel in auto. En het leuke is, haast iedereen doet het! Nu woon ik natuurlijk niet middenin Sydney, wij wonen in een "rural" gebied. Ik zou dat in Sydney zelf nooit doen! Daar gaan we voor de volle make-up en outfit. Dat doen hier we dus lekker niet. Nou heb je uitzonderingen natuurlijk, ik voel me zelf ook het lekkerst als ik er goed verzorgd uitzie. Maar soms is het net even te veel moeite, dus gewoon bed uit, broek, tshirt en schoenen aan en weg. Dan maar hopen dat je niemand tegen komt die je kent, want je ziet er niet uit!! Nou, zo erg is het ook weer niet, maar in NL kan ik me niet herinneren dat ik ooit zonder mascara en lippenstift over straat ging. S'avonds zie ik hier dan ook geregeld kinderen in pyjama in de supermarkt, dat gaat me ook echt te ver!

Verder is mijn auto echt mijn vrijheid hier en ik zou niet zonder kunnen. Fietsen is hier alleen voor de echte sportievelingen of actieve lui (alleen mountain bikes!). Hier geen fietspaden, ik vindt het zelf te gevaarlijk. Ik heb een aantal maaden geleden een mountain bike met aanhangwagentje gekocht. Hij staat nog ongebruikt in de garage te blinken. Straks als we gaan verhuizen, heb ik geen excuus meer, dan wonen we op een vlakke weg en niet onderaan een heuvel zoals nu.

09:03 - 1/19/2009

Huisvrouw??

Ik kan wel iets leukers bedenken dan met 35 graden gaan strijken, maar ik moest er wel aan geloven. De stapel werd maar groter en groter, maar ik heb een hekel aan strijken. Het feit dat je daar zo'n lange tijd de zelfde handelingen staat te verrichten, daar heb ik geen geduld voor. Enfijn, ik heb Boer zoek vrouw-Extra op de laptop aangezet en zo had ik wat afleiding. Boer Jan deed zijn huwelijksaanzoek aan Pauline en ik moest een traantje wegpinken (ookal vind ik boer Jan persoonlijk erg onsympathiek!!)

Dat deed me denken aan mijn huidig dagelijkse bestaan. Heel langzaam ben ik een huisvrouw geworden. Het is erin geslopen! Ik moet erg aan deze term wennen, oftewel " home maker" zoals ze het hier in Australie noemen. Als je gevraagd wordt naar je beroep, dan krimp ik nog steeds bij dit woord ineen. Dat woord klinkt alsof ik de hele dag aan het stoffen en bakken ben. Nou, iedereen die mij goed kent weet dat stoffen ook een van mijn gruwels is. Bakken doe ik alleen als ik visite krijg en dan meestal uit een pakje!

Sinds ik vorig jaar ontslag heb genomen heb ik een identiteitscrisis. Een "thrisis". Weer een engelse term voor dertiger in een crisis. Ik kan mezelf omscholen, de wereld ligt vol met spannende nieuwe dingen die ik zou kunnen doen. Maar ondertussen sta ik te strijken! Ik heb mezelf voorgenomen weer via een uitzendbureau te gaan werken. Gewoon 1 of 2 dagen per week, om weer een beetje in het bedrijfsleven te komen. Ik ben mezelf gewoon een beetje kwijt en daar word ik onzeker van. Ik bedoel, ik was administratief medewerkster. Ik kan niet eens "touch typen". Wat deed ik nou eigenlijk. Ik vond allerlei dingen organiseren wel altijd fijn, dat was mijn sterke punt. Alles netjes voor elkaar, op tijd en transparant werken, zodat je de kennis met je collega's deelt. Nu ik niet meer op mijn mijn werk ben, kunnen ze gewoon door gaan waar ik ben opgehouden. Dat is wel een goed gevoel.

Ik voel me soms schuldig dat ik financieel niets bijdraag en ik mijn eigen tijd kan indelen. Ik ben nou eenmaal geen fantastische huisvrouw, vooral niet vergeleken met nederlandse normen. Ik kan me niet herinneren wanneer ik het laats mijn ramen heb gewassen. Gelukkig doen ze daar hier in Australie niet zo moeilijk over, er zijn hier geen verwachtingen, die praat je jezelf gewoon aan. Ik word dan ook veel relaxter met de dagelijkse beslommeringen en doe wat ik kan. Ik maak me er niet meer overspannen door. Een huis met 2 jonge kinderen een hond en een slordige man is nou eenmaal niet altijd aan kant. That's it, ik moet het accepteren. Maar soms krijg ik wel schoonmaakwoede en stort me op 1 kamer tegelijk. Zie, ik kan het wel:)

Daantje ligt nog lekker te slapen en Rohan is op de kleuterschool vandaag. Wat worden mijn jongens groot. Ik wil graag dat ze later trots op hun moeder zullen zijn op de manier waarop ik mijn leven geleefd heb, die me gelukkig maakt en uiteindelijk iedereen in ons gezin. Ik weet gewoon dat ik meer in me heb, ik weet alleen nog niet wat.

12:21 - 1/13/2009

Een nieuw begin

Het is bijna een week geleden dat ik met mijn ex-werkgever een zitting had. Het ging er allemaal erg officieel aan toe en zodra ik met mijn vriendin Megan de conferentieruimte inliep voelde ik de moed in mijn schoenen zinken.

Diepe zucht en gewoon alles rustig over je heen laten komen. We moeten gaan staan als de Commissioner binnenkomt. Iedereen wordt voorgesteld en het hoofd van Employee Relations neemt het woord. Hij neemt de feiten door zoals hij ze kent en hoe volgens hen de vork in de steel zit. Vervolgens deelt hij mee dat ze me graag weer willen aannemen. Dat niet alle opties waren uitgeput voordat ik ontslag nam. Dat  alleen 1/3 van mijn baan overbodig is geworden. Ondertussen kan mijn ex-manager me niet in de ogen kijken en ik voel de emoties loskomen. Als loyale werknemer had ik nooit gedacht dat we hier tegenover elkaar zouden zitten.

Er wordt nog steeds over een geschikte functie gepraat, terwijl ik nog niet eens het woord heb kunnen nemen. De onderhandelingen gaan snel en ik trek aan de bel. Ik zeg dat ik mijn versie van het hele verhaal nog niet heb kunnen vertellen. Dat ik nog steeds onbeantwoorde vragen heb. Voor me ligt een map met allemaal documenten die ik heb afgedrukt. Emails, policies, etc..Ik vertel mijn versie en Megan stelt voor om even pauze te nemen om alles even op een rijtje te zetten.

We praten met z'n tweeen over de gang van zaken en ondertussen komt de Commissioner af en toe binnen om te kijken naar de gang van zaken. Hij is tenslotte de Mediator met beide partijen communiceert. Hij deelt me wel mee dat als ik hier een rechtzaak van zou maken, dat ik hoogst waarschijnlijk niet zou winnen. Dat dit maar de 2de keer is in zijn ervaring dat dit soort gesprek zo voorspoedig loopt en dat mijn werkgever er flexibel lijkt. Het duizelt me een beetje en weer vraag ik me af, maar zij zijn juist de fout in gegaan, of ben ik nou gek? Hij vraagt me, wat wil je vandaag bereiken en waar wil je straks genoegen mee nemen? Ik wil dat ze toegeven dat ze het niet juist hebben aangepakt. Ik ben hier uiteindelijk gekomen om hen te kunnen zeggen dat ik het er niet mee eens ben.

Om een al lang genoeg verhaal wat korter te maken, uiteindelijk heeft mijn ex-werkgever toegegeven dat ze de hele situatie beter hadden kunnen behandelen. Dat ze me niet alle informatie hadden gegeven, zodat ik mijn besluit om ontslag te nemen op onvoldoende informatie moest maken.

Dat is wel het beste wat ze er van konden maken. Na een emotionele dag, stak ik mezelf een hart onder de riem en kon ik met geheven hoofd hiervan weggaan. Ik heb niet over me heen laten lopen en heb besloten niet bij mijn werkgever terug te gaan. Deze relatie is nu beschadigd en ik wil dit nu achter mij laten. Dus een nieuw begin lijkt me een goed idee.

Volgend jaar ga ik actief op zoek naar een andere part-time baan, dichter bij huis en op mijn eigen voorwaarden.

07:52 - 11/2/2008

27 oktober- Schikking (hopelijk)

nou, op 27 oktober a.s gaat de zaak voor de geschillencommissie. Ik moet me nu goed voorbereiden en ervoor zorgen dat ik alle emails,brieven,data etc.. op orde heb, maar het is en blijft een simpel feit dat na mijn zwangerschapsverlof mijn baan niet meer beschikbaar was op part-time basis.Daar was ik niet van op de hoogte gesteld. Dat is het hele eieren eten.

Laten we hopen op een voorspoedige procedure en schikking.

07:45 - 10/15/2008

Lizzards

Hier een artikel over de eigenaar van Rohan's kleuterschool "Lizzards", die alleen organisch eten klaarmaakt. De kinderen helpen in de moestuin en eten zo lunch met alleen heerlijke gezonde gerechten,zonder toevoegingen. 

http://penrith.yourguide.com.au/news/local/news/general/teach-your-children-the-fats-of-life/1279191.aspx

09:01 - 10/14/2008

Druk met van alles

Vandaag is maandag en ik heb mijn belastingteruggave gedaan bij de accountant. Mijn dag om dit soort dingen te regelen. Heb de hond laten wassen, vloeren gedweilt. Echt typisch "house wife" soort dingen.Het gemis van een baan begint te knagen. Te veel tijd om na te denken. Als ik maar dingen blijf doen en plannen met de kinderen, dan komen de muren niet op me af. Na 10 jaar hier in Oz steekt ook de heimwee toch soms onverwacht.

Ik heb eindelijk een brief ontvangen van mijn vorige werkgever. Met betrekking tot mijn klacht bij de geschillencommissie. Natuurlijk ontkennen ze mijn versie en de reden waarom ik me gedwongen voelde om ontslag te nemen. Volgens hen was de reden dat ik geen kinderopvang kon vinden en persoonlijke redenen (Stefs werksituatie). De echte reden is natuurlijk dat mijn baan overbodig was geworden tijdens mijn zwangerschapsverlof en dat deze door reorganisatie er niet meer is. Dat is een feit en de enige reden. Volgende stap is een ontmoeting om hopelijk tot een settlement te komen.

We hebben familiefoto's laten maken. De kinderen gedraagden zich uitstekend en vonden alle aandacht van de fotograve en haar assistent om ze aan het lachen te krijgen fantastisch! Ik ben dan ook erg blij met het resultaat en heb een grote print laten afdrukken met een collage van foto's. Kijk ons even een gezinnetje zijn, ik ben trots en het bewijs hangt op de muur.

We zijn ook nog met veel interesse op zoek naar een mooi stuk land in de Blue Mountains om een huis in kit vorm te bouwen. Een website die ecologische kithuizen bouwen in Melbourne heeft mijn aandacht getrokken en is op dit moment mijn eerste keuze. Er zijn veel huisdesigns beschikbaar en het feit dat dit soort huis in 8-10 weken gebouwd kan worden met alles erop en eraan klinkt ook erg overtuigend. Je krijgt een keuken, badkamers,etc.. keurig opgeleverd. Je kan er gelijk wonen en hoeft niets meer te doen. Dat lijkt mij wel wat!

www.prebuilt.com.au

08:54 - 10/13/2008

Ik ben er weer

Even een snel blogje terwijl de kinderen spelen naast me. Het is een mooie dag vandaag, nog wel een frisse wind, maar ik voel dat de lente dichtbij is! Afgelopen weekend flink in de tuin bezig geweest, veel onkruid wieden en blaadjes opruimen. Stephan heeft de wat grotere klussen gedaan zoals bomen snoeien,etc.. Het ziet er weer een stuk netter uit!

Stephan had ook lekker pasta gekookt met maar liefst keuze uit 3 verschillende sauzen. Zondagmiddag na Rohan's zwemles kwamen vrienden met hun 2 jongens langs voor de lunch. Lekker gegeten en de kinderen hebben lekker kunnen spelen.

Daan wordt steeds slimmer en haalt vaak de keuken/badkamerkastjes leeg. Elke dag is het een doorlopend werkje om achter hem en Rohan op te ruimen!

Wij gaan vanochtend bij een vriendin op bezoek, dan kunnen de kinderen spelen en wij koffie drinken. Dit doen we al reeds 3 jaar. Daan is opeens erg moe, dus ik ga ervan door!

09:35 - 8/19/2008

ziek en beroerd

Ik kijk uit naar de lente! Wat zijn we deze winter toch ziek geweest. Mijn hoofd bonkt op dit moment en mijn neus zit al dagen verstopt. Rohan had vorige week een oorontsteking en koorts van 39.4 graden. Daan had ook een hoest en Stephan werd zondag flink ziek. Bah,bah,bah. Het enige wat ik wilde doen was slapen. Dan zijn mijn hormonen ook nog van slag, dus gezelliger werd het er niet op!

Gisteren was de ommekeer, de zon scheen. Ik had mijn lijst met dingen die ik die dag wilde doen. De kinderen zaten in de opvang, dus mouwen opgestroopt en ik ging ervoor! Vol trots heb ik mijn hele lijst afgewerkt en nog even lekker een stukje bananencake met koffie kunnen genieten, voordat ik weer naar huis ging.

Het enige waar ik nog wel zit aan te hikken is mijn werksituatie. Vanaf 3 augustus ben ik officieel een ex-werknemer van Nesté. De hele siutuatie zit me nog steeds dwars en heb de puf niet gehad er meer werk van te maken, behalve de formulieren van de "Industrial relations Department" in te vullen. Daar had ik een vraag over en heb de advocaat in Katoomba weer gebeld voor advies, maar weet niet zeker of hij mijn boodschap heeft gekregen. Daar wacht ik nu op, anders had ik de formulieren al opgestuurd. Inmiddels belt mijn manager om de laatste dingen af te handelen, maar ik heb geen zin om over koetjes en kalfjes te praten met haar. Ik zal haar morgen wel bellen (tuurlijk!)., want ik heb haar telefoontje naar voicemail laten gaan.

Daantje ligt nu lekker in bed. Hij is zo'n lieverd en zijn verjaardag was heel gezellig. Daar de volgende keer meer over. wat betreft de foto's op deze site. Ik zat al over mijn limiet heen wat ik kon downloaden, dus heb ik een link naar mijn fotoalbum op "Flickr" gezet. Ons internet is de laatste tijd langzaam, dus het is me nog niet gelukt meer foto's op te laden. Maar ik probeer het dagelijks, dus blijf kijken in het fotoalbum, straks staan ze er allemaal!

Rohan zit een computerspelletje met Stephan te spelen en ik ga maar eens naar het eten kijken in de oven.

06:47 - 8/5/2008

Wat hoor ik???

Niets, inderdaad...Daan slaapt! Dit keer hebben we ons verblijf af kunnen maken. Mijn doel voor Daan was 's nachts geen flesvoeding meer en dat Daan leert zelf weer in slaap te komen. Maar het draait niet alleen om de baby, aan de moeder wordt ook gedacht. De 2e avond krijg ik wat ze een 'time out' noemen. Je kunt uit eten met je partner en vervolgens wordt Daan s'nachts door de verpleegsters verzorgd, zodat ik de heeeele nacht kan slapen!! Zaterdag een sessie met een psycholoog om dieper door te praten over de oorzaken. Ondertussen slaapt Daan de eerste nacht ok, wordt 3 keer wakker. De 2e nacht (terwijl ik diep in slaap ben) protesteert hij van 11 tot 1 uur s'nachts, omdat hij geen flesje meer krijgt, maar gaat uiteindelijk slapen en wordt om half 5 weer wakker. De kamers hebben een klein raampje waar je naar binnen kunt kijken (de moeders slapen in dezelfde kamer, waar een deur tussenzit.) en de verpleegsters zien dat Daan aan het brabbelen is tegen zichzelf en binnen een half uur is het weer stil. Ik wordt om half 7 wakker en ga even bij Daan kijken. Hij zit in zijn ledikant en kijkt me verrast aan alsof hij wil zeggen "waar was je nou de hele nacht mam?"

Ik voel me alleen niet lekker en het blijkt dat ik borstontsteking heb (verstopt melkkanaal) en na een bezoekje aan de dokter in het nabijgelegen ziekenhuis, begin ik gelijk aan een antibioticakuur. Ik voel me grieperig, moe en heb pijnlijke borsten. Een van de verpleegsters haalt een ijspak en zegt dat ik moet rusten. Ze neemt Daan naar de speelruimte en ik kan een uurtje slapen. Al deze zorg vind ik erg fijn. S'avonds is de grote test. Zal Daan weer protesteren? Tot mijn verrassing wordt hij om 10 uur alleen heel eventjes wakker en nadat ik hem weer inwikkel en in bed leg, slaapt hij weer snel door. Dan wordt hij om 2 uur weer eventjes wakker, maar ik wikkel hem weer even in en voila, hij slaapt weer. Is dit de ommekeer? De volgende avond wordt hij ook maar 1 keer wakker. Vol vertrouwen ga ik maandag met Daantje naar huis. Het gaat nu stukken beter en we kijken uit naar Daan's eerste verjaardag op 23 juli!! Hiep hiep hoera

10:42 - 7/22/2008

alweer Juli!

Even een berichtje van mij. Daan doet zijn middagdutje en ik zit lekker warm voor de kachel. Het is een frisse dag vandaag en het waait nogal. Vanochtend ben ik lekker wezen winkelen met Daan, nadat we Rohan bij de opvang hadden afgezet. Nieuwe truien voor Stephan, broek voor Rohan die zo snel groeit, speelgoed voor Daan's aankomende verjaardag en wat make-up voor mezelf. Daarna koffie gedronken terwijl Daan in de kinderwagen lag te slapen.

Stephan heeft sinds deze week een nieuwe baan bij Hewlett Packard. Wat een opluchting, nadat Stefan sinds april op zoek was naar een nieuwe baan/contract. Hij moet nu wel verder reizen, maar  ik zie in hem een nieuwe sprankel in zijn ogen. Hij heeft weer een nieuwe uitdaging en heeft er weer zin in! Zij manager heeft grote plannen voor hem en heeft hem al voor verschillende cursussen geboekt.

Ik heb vorige week ontslag genomen, omdat ik geen andere keuze zag. Mijn oude baan was zoals ik in mijn eerdere blog al vertelde, alleen full-time beschikbaar. (Ookal heb ik recht op dezelfde part-time baan die ik had voordat ik op zwangerschapsverlof ging). Ze hebben mij nog een part-time baan als receptioniste aangeboden (omdat deze binnenkort ook op zwangerschapsverlof gaat), dus dachten ze dat ze mij er neer konden ploffen. Ook de uren die ik zou moeten gaan werken, zijn niet gunstig, omdat ik de kinderen op een bepaalde tijd weer op moet halen. Al met al werd ik in een hoek gedreven en zag geen ander alternatief dan ontslag. Ik heb sindsdien legaal advies gezocht bij een advocaat en die is van gedachte dat ik een kans heb om een claim in te dienen op grond van "unfair (constructive) dimissal en unlawfull termination". Nu moet ik er binnen 21 dagen werk van maken om deze claim in te dienen. De eerste stap is met de geschillencommissie een gesprek met mijn werk en mijzelf om alles te bespreken.

Daan slaapt nog steeds slecht en volgende week gaan we het weer proberen bij het slaapinstituut. Duimen dus dat het aanslaat! Ik ben nu gestopt met borstvoeding voor Daan. Moest echt de knop omdraaien en ben blij dat ik bijna een jaar heb volgehouden. Het gaat heel goed met de flesvoeding en Daan slaapt overdag wel goed tenminste. Hij krijgt er veel tandjes door en daardoor is hij ook in veel pijn.

Rohan is al een echte jongen en kan heel goed computerspelletjes spelen, net als Stephan!! Hij is ontzettend bijdehand en leert elke dag iets nieuws! Over 2 weken beginnen de zwemlessen weer, dat vindt hij ook zo leuk! Hij gaat 1x per week naar de kleuterschool. Daan gaat nu ook sinds kort 1x per week naar de moederopvang en dan heb ik een dag voor mezelf....zonder kinderen! Heerlijk even bijslapen, mijn eigen ding doen, met vriendinnen afspreken. Ik heb er geen spijt van, ookal heb je altijd een beetje schuldgevoel als moeder, maar na zo'n dag voor mezelf heb ik de energie weer voor de rest van de week!

03:07 - 7/11/2008

toen waren we weer thuis...

We waren 4 dagen ingeboekt in de slaapkliniek, Daan en ik. Ik was klaar voor verandering, nieuwe suggesties. Ik zou doorzetten, help vragen en hulp aannemen. De eerste dag waren we voornamelijk bezig om veel kliniekformulieren in te vullen. Veel praten met de verpleger over Daan's routine, slaapgewoontes, eetgewoontes, borstvoeding,etc... S'middags toen het tijd was voor Daan om te gaan slapen, begonnen we gelijk met een nieuw begin. Ten eerste stevig inwikkelen, een kus en in bed! en dan:

1.Daan gaat hard huilen

2.Luisteren om te horen of dit "Daan protesteert" huilen afzakt

3.Pauzes tussen huilen geven aan dat hij langzaam kalmeert

4. Het huilen wordt weer heftiger, dus even de kamer in en Daan NIET uit de ledikant halen, maar leg mijn handen op zijn buik en handen om hem te kalmeren, zachtjes sussen en weer uit de kamer

...en dan weer stap 1-3 herhalen tot hij eindelijk slaapt. De verpleger blijft bij mij en moedigt mij aan dat het geweldig gaat, ookal is het niet makkelijk. Daan slaapt anderhalf uur, zoals het moet voor zijn leeftijd. De rest van de middag pak ik mijn tas uit, eten we stipt om 5 uur avondeten (echt een nederlandse etenstijd!). Ik doe Daantje in bad en terwijl hij speelt, neem ik ook een douche en doe mijn pyama aan. Gelukkig is het hier de normaalste zaak dat je in je pyama rondloopt:)

Bedtijd voor Daan. Het is de bedoeling dat Daan s'nachts geen borstvoeding meer krijgt, dit is een van de redenen waarom hij 'snachts steeds wakker wordt. Voor de eerste nacht mag ik hem rond 11uur nog voeden (omdat hij dan normaliter wakker wordt). En om niet gelijk helemaal "cold turkey" te gaan mag ik hem voor deze ene keer rond 02.30 ook nog voeden. Daan gaat op tijd naar bed en valt snel in slaap, tot mijn grote opluchting. Buiten de deur praat ik met andere vermoeide moeders. De slapeloosheid staat ook in hun ogen geschreven. We wisselen onze verhalen uit. Ondertussen kijken we af en toe bij onze kinderen.

Daan word om 11 uur wakker en heeft honger. Dan wordt hij om 0200 wakker en na de voeding zet hij het om hem huilen. Ik ga weer bij de verpleegsters aan tafel zitten voor morele steun en een kwartier later als een van de verpleegsters gaat kijken ligt hij heerlijk te slapen.

De volgende ochtend geeft Daan 3 keer over en heeft diarree. Hij heeft dus iets opgelopen (wat makkelijk gebeurt in een ziekenhuisomgeving), dus moeten wij helaas naar huis. Alles weer inpakken en met een zieke baby naar huis. Gelukkig heeft hij niet meer overgegeven, maar heeft hij nog wel last van diarree en is niet in zijn doen. Hij heeft vrijdagavond wel goed geslapen en werd mij 1 keer wakker. Gisteravond was s'nachts weer niks en werd hij vaak wakker. Ik heb hem nurofen gegeven, want zijn 3e tandje komt er ook nog door en zijn wangetjes en oortjes waren rood.

We staan weer op de wachtlijst om terug te gaan om de 4 dagen af te maken.

08:00 - 6/22/2008

regen,regen,regen

Het regent hier al de hele dag!! Met 2 kinderen aan huis gekluisterd werd dat dus dvd aan en computerspelletjes. S'middags er toch nog even uitgeweest. Op bezoek bij een vriendin met haar 2 zoontjes. Konden alle kinderen toch nog even lekker samen spelen, alhoewel het delen van de verscheidene treinset op de keukentafel toch voor wat ruzie zorgden. Ze wilden natuurlijk allemaal (behalve Daantje:) met dezelfde trein spelen...Maar later mochten ze op de bedden spingen en was het leed alweer vergeten!

08:57 - 6/3/2008

Daar komt de trein

02:11 - 6/1/2008

Vallen en opstaan

Deze week is nogal ongelukkig voor Daan. Eerst is zijn linkeroogje weer een beetje ontstoken (Traanklier te klein, hij heeft dit al sinds 8 weken oud). Dus maandag meer oogdruppels en creme halen. Dan dinsdag valt hij ongelukkig en landt...ja jullie raden het al...op zijn linkeroog, wat direct begint te bloeden. Er zit een flinke snee en we gaan weer naar de dokter. Daan ziet er ondertussen als Rocky uit, maar gelukkig hoeft het niet gehecht te worden.

Goed begin van de week dus....ondertussen slaapt Daan s'nachts weer voor geen meter en zien Stef en ik eruit als zombies! Maar goed nieuws, op 19 Juni gaan we voor 4 nachten naar het slaapinstituut!! En vanaf 2 juni gaat Daan een dagje per week naar de 'Family Day Care' (dagopvang bij een verzorger thuis, dezelfde waar Rohan naar toe gaat), zodat ik ook een dagje voor mezelf heb om bij te tanken. Dus daar kijk ik nu naar uit.

Daan wordt steeds mobieler en geen plek is veilig voor hem. Hij kan zelfs de bank op klimmen en er weer af. Samen in bad met zijn grote broer vindt hij het einde (Rohan ook) en dan kunnen ze leuk samen spetteren.

Het beste is natuurlijk twee schone kindertjes in pyamas!! Heerlijk...

06:02 - 5/28/2008

Erg Feng Shui...

Ik ben de laatste paar maanden door al onze spullen aan het rommelen om zo veel mogelijk spullen die we niet of nooit gebruiken te Freecyclen. Wat is Freecycle precies denk je misschien? In plaats van je oude spullen bij het (groot of klein) afval te doen, stuur ik een email aan de Freecycle groep waar ik lid van ben en voor je het weet zijn er mensen die het van je over willen nemen. Enige voorwaarde, alles moet gratis zijn. Dus behalve dat ik me erg Feng Shui voel, omdat alles zo lekker wordt opgeruimd. Je doet er iemand een plezier mee en zo minder afval, dus goed voor het milieu!

Voorbeelden van spullen die we gefreecycled hebben o.a oude tuinmeubels, speelgoed, boeken, een oude piano die al maanden in de garage stond. Alles uit Stephan's oude werkkamer (nu Daan's kamer) bureau, stoelen, boekenkast....en de lijst gaat door. En het werkt ook andersom. Ik heb ook dingen mogen ontvangen zoals een kinderfiets, treintafel, een "snugglebed" voor Daantje toen hij net geboren was,etc...

Ik ontvang dagelijks zo'n 20 emails (soms veel meer!)van mensen die dingen willen weggeven, nodig hebben of hebben ontvangen. Het is heel leuk om deel van zo'n online gemeenschap te zijn, want uiteindelijk help je elkaar.

Ik heb de link toegevoegd bij mijn links, want er is zelfs een Freecycle groep in NL!

09:00 - 5/24/2008

Heerlijk weekend

08:05 - 5/24/2008

Werken of niet?

Deze week ben ik naar mijn werk gereden en heb ik mijn manager ontmoet. Mijn zwangerschapsverlof loopt over 3 weken af. Er werd mij een nieuwe full time baan aangeboden op een andere afdeling. Heel fijn, maar voordat ik op zwangerschapsverlof ging werkte ik part time. De vraag of mijn oude baan nog beschikbaar is op part-time basis wordt eerste niet beantwoord, maar naar nogmaals informeren vandaag wordt het duidelijk dat de part-time regeling die er eerst was, een tijdelijke" regeling was destijds. De positie is nu weer full-time.

Ik bedank me voor (bei)de full-time banen en vraag mijn manager wat dit nu voor mij betekent? Ik had al opvang voor de kinderen geregeld om weer aan de slag te gaan,etc..Volgens mij wordt er van mij misschien verwacht dat ik nu gewoon ontslag neem als er geen andere opties zijn. Maar dat ben ik dus van niet van plan. Ik weet wat mijn rechten zijn en heb recht op dezelfde baan die ik voor mijn zwangerschapsverlof heb gehad.

Mijn manager heeft nu een paar weken aan mijn zwangerschapsverlof aangeplakt voor verschillende redenen. Om een regeling te zoeken voor een part-time baan elders in de organisatie. En vanwege borstvoeding ben ik opgelucht dat ik dit nu langzaam kan afbouwen, inplaats van abrubt binnen 3 weken.

Ondertussen gaat het allerdaagse leventje thuis gewoon door. Druk met de kinderen, weinig slaap. Ik heb in juni een afspraak met een soort slaapinstituut. Ik wil daar graag een paar dagen met Daan verblijven om zijn slaapproblemen te tackelen. Hij wordt s'nachts elk uur wakker en krijst het hele huishouden bij elkaar. Rohan was als baby ook een moeilijke slaper en ook nu breekt dit tekort aan slaap ons allemaal op. Er moet een oplossing komen en ik welkom alle hulp, suggesties van dit instituut, want wij hebben alles al geprobeerd. Overdag is Daantje ok, doet 2 dutjes en eet goed. 'S nachts beginnen de problemen!

Ik heb er vertrouwen in dat het wel goed zal komen, ik zal consequent moeten zijn met Daantje anders wikkelt hij me om zijn vingerte, zo slim is hij wel;-)

10:35 - 5/22/2008